Przejdź do głównej zawartości

Księguje zapisy dziennika w Sage Intacct przez połączenie Sage Intacct, korzystając z interfejsu REST v1 API Intacct. To natywna alternatywa low-code dla pisania księgującej funkcji definiowanej przez użytkownika (UDF) — wybierz połączenie, zmapuj kolumny, a krok zajmie się uwierzytelnianiem, grupowaniem w partie i obsługą błędów dla każdego zapisu.

Krok odczytuje dwie tabele, które wcześniej przygotowano w przepływie — tabelę nagłówka i tabelę wierszy — sprawdza każdy zapis dziennika i go księguje. Obsługuje przypadek wsadowy: wiele zapisów dziennika w jednym uruchomieniu, każdy księgowany i śledzony niezależnie.

Krok nie wnioskuje, które wiersze należą do którego zapisu dziennika — tę strukturę budujesz wcześniej w przepływie standardowymi krokami (wyrażenie przypisania, agregacja), zanim ten krok się uruchomi:

  • Tabela nagłówka ma dokładnie jeden wiersz na zapis dziennika, a ten wiersz zawiera kolumnę entry_key — dowolną wartość unikatową dla zapisu (numer partii, połączona data i opis, wygenerowana sekwencja).
  • Tabela wierszy ma jeden wiersz na pozycję księgowania, a każdy wiersz zawiera tę samą wartość entry_key co wiersz nagłówka, do którego należy.

Pojedynczy zapis dziennika (bez grupowania) również wymaga tego kształtu — nadaj każdemu wierszowi w obu tabelach tę samą stałą wartość entry_key.

Krok grupuje obie tabele według entry_key przed sprawdzaniem lub księgowaniem, więc wiersz nagłówka bez pasujących wierszy, wiersz bez pasującego nagłówka lub więcej niż jeden wiersz nagłówka dla tego samego klucza powodują niepowodzenie walidacji tego zapisu, zamiast tworzyć błędne księgowanie.

Połączenie Sage Intacct, przez które odbywa się księgowanie. Dostępne są tu tylko połączenia Sage Intacct — ogólne połączenie REST nie jest akceptowane, ponieważ księgowanie wymaga specyficznej dla Intacct wymiany tokenów oraz rozpoznawania firmy/jednostki, które zapewnia wyłącznie połączenie Sage Intacct.

To samo połączenie służy w innych miejscach do odczytu z Intacct (na przykład Import Sage AP lub Import Sage Intacct Query) — jedno połączenie obsługuje oba kierunki. Zobacz Konektor REST Sage Intacct.

Nazwa kolumny — obecnej zarówno w kolumnach źródłowych nagłówka, jak i wierszy — która grupuje wiersze nagłówka i wierszy w jeden zapis dziennika. Zobacz Kontrakt kształtu danych powyżej.

Dwa oddzielne mapowania kolumn, po jednym na kartę — w każdym zmapuj kolumnę źródłową na pole zapisu dziennika, które zasila:

  • Kolumny nagłówka — pola na poziomie zapisu dziennika: dziennik, data księgowania, opis, numer referencyjny, opcjonalne base_location (jednostka/lokalizacja Intacct, w której zapis jest księgowany — pomiń je dla firmy jednojednostkowej), kolumna korelacji wskazana jako Entry Key oraz podobne szczegóły na poziomie nagłówka.
  • Kolumny wierszy — pola dla poszczególnych księgowań: konto księgi głównej, kwota Winien/Ma, opis wiersza, ta sama kolumna Entry Key oraz wymiary (lokalizacja, dział, pracownik, klasa i podobne).

Nie musisz zmieniać nazw kolumn źródłowych — zmapuj je, jakkolwiek się nazywają, na powyższe nazwy pól docelowych.

Tabela docelowa, do której ten krok zapisuje jeden wiersz na zapis dziennika, rejestrując wynik jego sprawdzenia i (jeśli nie w trybie Preview) zaksięgowania. Kolumny i wartości status opisano w sekcji Tabela wyników poniżej.

Pole wyboru, domyślnie zaznaczone. Przy włączonym Preview krok sprawdza każdy zapis dziennika i zapisuje tabelę wyników dokładnie tak jak rzeczywiste uruchomienie, ale nie uwierzytelnia się w Intacct i niczego nie księguje — w trybie Preview w ogóle nie ma wywołania sieciowego do Intacct. Wiersze trafiają do tabeli wyników ze status = preview, pokazując, które zapisy zostałyby zaksięgowane bez problemów, a które nie przeszłyby walidacji, zanim cokolwiek dotrze do Twojej księgi głównej.

Podobnie jak rzeczywiste uruchomienie, Preview zastępuje tabelę wyników wierszami z tego uruchomienia — to wynik kroku dla danego uruchomienia, a nie dziennik narastający — więc Preview po rzeczywistym uruchomieniu nadpisuje wiersze posted i unknown z tamtego uruchomienia. Jeśli nadal potrzebujesz tabeli wyników z ostatniego uruchomienia, otwórz ją i skopiuj przed ponownym uruchomieniem (Preview lub rzeczywistym).

Preview nie sprawdza Twoich poświadczeń Intacct — ponieważ nigdy się nie łączy, nieprawidłowe połączenie lub wygasłe poświadczenie nie ujawni się tutaj. Aby osobno potwierdzić poświadczenia, użyj akcji Testuj połączenie połączenia (w Tools > Connections).

Konfiguracja kroku, w której to pole w ogóle pominięto — na przykład utworzona przez REST API, MCP lub import pakietu przepływu pracy — również domyślnie przyjmuje Preview zamiast księgowania na żywo.

Odznacz Preview dopiero wtedy, gdy będziesz gotowy na rzeczywiste księgowanie. Zalecamy najpierw uruchomić z włączonym Preview, przejrzeć tabelę wyników, a następnie uruchomić ponownie z wyłączonym Preview.

Każde uruchomienie — Preview lub rzeczywiste — zapisuje do tabeli wyników jeden wiersz na zapis dziennika:

Kolumna Opis
entry_key Zapis dziennika, którego dotyczy ten wiersz.
status Jedna z wartości preview, posted, failed, unknown — zobacz poniżej.
intacct_key Klucz nadany przez Intacct zaksięgowanemu zapisowi, jeśli jest dostępny.
http_status Status HTTP zwrócony przez Intacct dla próby księgowania, jeśli jest dostępny.
error_message Krótki, oczyszczony opis tego, co poszło nie tak, gdy status to failed lub unknown.
line_count Liczba wierszy dopasowanych do tego zapisu.
posting_date Data księgowania wysłana do Intacct (lub, w Preview, taka, która zostałaby wysłana).
  • preview — tryb Preview; zapis przeszedł walidację i nie został zaksięgowany.
  • posted — zapis został pomyślnie zaksięgowany w Intacct.
  • failed — Intacct jednoznacznie odrzucił zapis (albo nie przeszedł on walidacji przed jakąkolwiek próbą księgowania). Można bezpiecznie usunąć przyczynę i ponownie zaksięgować tylko ten zapis.
  • unknown — nie udało się ustalić wyniku — przekroczenie limitu czasu, zerwane połączenie lub błąd serwera bez jednoznacznej odpowiedzi z Intacct.

Uruchomienie z jakimikolwiek wierszami failed lub unknown zgłasza ostrzeżenie, aby było widoczne bez otwierania tabeli wyników, ale to sama tabela wyników jest źródłem prawdy o tym, co robić dalej.