Przejdź do głównej zawartości

Ten przewodnik prowadzi od surowych danych o kosztach do działającego modelu alokacji w około 30 minut.

  • Projekt z co najmniej dwiema tabelami:
    • Wartości do alokacji — koszty (lub przychody albo wolumeny), które chcesz rozdzielić. Jeden wiersz na jednostkę źródłową, jedna kolumna z kwotą.
    • Dane klucza alokacji — podstawa rozdziału. Liczba pracowników, powierzchnia, liczba transakcji, przychody — cokolwiek, według czego chcesz alokować.
  • Wymiar łączący źródło z celem (centra kosztów, działy, produkty — taka taksonomia, jaka pasuje do Twojego modelu).

Jeśli nie masz jeszcze tego wszystkiego, przewodniki Tabele i widoki oraz Wymiary opisują ładowanie danych wejściowych.

  1. Otwórz projekt, który zawiera tabele z wartościami i kluczami alokacji.
  2. Utwórz nowy przepływ pracy. Alokacje zawsze działają wewnątrz przepływu pracy — poza nim nie operują bezpośrednio na tabelach.
  3. Dodaj krok Allocation. W przepływie pracy dodaj krok z kategorii Alokacja. Najczęstszym punktem wyjścia jest Allocation Rules (krok) dla prostego rozdziału według klucza alokacji.
  4. Skonfiguruj źródło. Wskaż w kroku tabelę z wartościami i wybierz kolumnę zawierającą kwotę do alokacji.
  5. Skonfiguruj klucz alokacji. Wskaż w kroku tabelę z kluczem alokacji i wybierz kolumnę zawierającą jego wartości.
  6. Zmapuj wymiar. Określ, która kolumna w każdej tabeli reprezentuje człony wymiaru. Krok alokacji używa ich do dopasowania wierszy źródłowych do wierszy klucza alokacji.
  7. Uruchom krok. Wynikiem jest nowa tabela z jednym wierszem na każdą rozdzieloną kwotę.
  8. Sprawdź wyniki. Upewnij się, że sumy zgadzają się z oczekiwaniami — suma zalokowanych kwot powinna być równa sumie kwot źródłowych (w granicach tolerancji zaokrągleń).