Zaawansowane przepływy pracy (Wizualny projektant przepływów pracy)

Opis

Zaawansowany przepływ pracy działa na wizualnej kanwie — Wizualnym projektancie przepływów pracy — na której kroki są węzłami w grafie skierowanym (DAG). Linie między węzłami pokazują przepływ danych, a środowisko uruchomieniowe wykonuje je w kolejności zależności, a nie od góry do dołu. Gałęzie, które od siebie nie zależą, są uruchamiane równolegle automatycznie.

Zaawansowany to jeden z typów przepływów pracy w PlaidCloud; drugim jest Standardowy. Możliwości opisane w tym przewodniku — wizualna kanwa, punkty przerwania, kontenery, Uruchom od tego miejsca, Symuluj i zadokowany Inspektor — są dostępne wyłącznie w przepływach zaawansowanych. Kanwa obsługuje też współpracę w czasie rzeczywistym: kilka osób może otworzyć ten sam zaawansowany przepływ pracy i edytować go razem, widząc nawzajem swoją obecność i zmiany na żywo.

Standardowy a zaawansowany

Każdy przepływ pracy ma typ wybierany podczas jego tworzenia:

Typ	Kroki są rozmieszczone w…	…i wykonują się
Standardowy szeregowy	liście kroków	od góry do dołu, po jednym naraz
Standardowy równoległy	liście kroków	z listy, równolegle tam, gdzie pozwalają na to zależności
Zaawansowany (obszar DAG)	wizualnym grafie węzłów i połączeń	w kolejności zależności — niezależne gałęzie są uruchamiane równolegle automatycznie

Przepływy standardowe i zaawansowane działają na różnych silnikach: przepływ standardowy wykonuje się z listy kroków, a zaawansowany z grafu, który rysujesz, zgodnie z jawnymi połączeniami producent/konsument między krokami. Dlatego Wizualny projektant przepływów pracy otwiera się tylko dla przepływów zaawansowanych — strzałki narysowane w przepływie standardowym nie zmieniłyby sposobu jego działania.

Wybór typu przepływu pracy

Typ można ustawić podczas tworzenia przepływu pracy lub przekonwertować istniejący przepływ standardowy:

Przy tworzeniu — selektor typu przepływu pracy oferuje Standardowy szeregowy, Standardowy równoległy, Zaawansowany (obszar DAG) i Makro (wkrótce). Nowe przepływy pracy domyślnie mają typ Standardowy szeregowy.
Konwersja istniejącego przepływu pracy — wybierz przepływ standardowy na liście Przepływy pracy, wybierz Konwertuj na zaawansowany… i potwierdź. Kroki, ich konfiguracja i zależności są zachowane — zmienia się tylko sposób wyświetlania i wykonywania przepływu pracy.

Zmiana typu przepływu pracy ze standardowego na zaawansowany przez REST API lub asystenta AI zachowuje kolejność kroków tak samo jak Konwertuj na zaawansowany…. Zmiana przepływu zaawansowanego z powrotem na standardowy jest odrzucana.

Kanwa

Każdy krok jest węzłem, a połączenia między węzłami określają kolejność wykonywania kroków. Projektant rozmieszcza kroki automatycznie, a Ty możesz je dowolnie przestawiać.

Kto tu jest

Gdy ten sam zaawansowany przepływ pracy ma otwartych więcej niż jedna osoba, na pasku narzędzi kanwy pojawia się rząd awatarów pokazujący, kto jeszcze go przegląda lub edytuje — to ten sam pomysł obecności na żywo co we współdzielonym dokumencie. Każda osoba jest pokazana za pomocą swojego gravatara (lub inicjałów, jeśli go nie ma), a najechanie na awatar pokazuje jej imię i nazwisko. Osoba pojawia się raz, niezależnie od liczby kart przeglądarki, w których ma otwarty przepływ pracy, a gdy jest więcej osób, niż się mieści, nadmiarowe są zwijane do znacznika +N.

Kafelki kroków

Każdy kafelek podsumowuje swój krok na pierwszy rzut oka, od góry do dołu:

Nagłówek — ikona i nazwa typu kroku oraz ikona statusu pokazująca wynik ostatniego uruchomienia kroku.
Dane wejściowe — ikona dla każdej tabeli, wymiaru lub pliku odczytywanego przez krok. Kliknij ikonę tabeli, aby wyświetlić jej podgląd w szufladzie Podgląd danych, ikonę wymiaru, aby otworzyć wymiar, lub ikonę pliku, aby go pobrać. Krok z wieloma danymi wejściowymi lub wyjściowymi zwija nadmiarowe do znacznika +N.
Nazwa kroku — wyśrodkowana w treści kafelka.
Wyniki — ikony wyników kroku, z takim samym zachowaniem po kliknięciu. Gdy tabela wyjściowa już istnieje, ten wiersz pokazuje także jej liczbę wierszy i kolumn (na przykład 12,345 rows · 8 cols) — te same wartości Rows i Cols, które widać w tabelach danych wejściowych i wyjściowych kroku — dzięki czemu możesz obserwować, jak wolumeny danych przechodzą przez przepływ pracy, bez otwierania każdej tabeli. Do tego czasu (lub gdy krok zwraca plik albo wymiar) wiersz pokazuje zwykłą etykietę Wyniki. Najedź na dowolną ikonę tabeli, aby zobaczyć jej nazwę i liczby.
Stopka — ostatni i średni czas trwania uruchomień kroku, wyróżniony kolorem, gdy ostatnie uruchomienie było niezwykle wolne w porównaniu z historią.

Nawigacja

Powiększ / Pomniejsz, Resetuj powiększenie do 100% i Dopasuj wszystkie węzły do widoku pozwalają objąć widokiem przepływ pracy o dowolnym rozmiarze.
Narzędzie przesuwania — gdy jest aktywne, przeciąganie przesuwa kanwę zamiast zaznaczać. Przeciąganie środkowym przyciskiem myszy i Spacja+przeciąganie przesuwają kanwę niezależnie od przełącznika.
Przyciąganie do siatki zaokrągla pozycje węzłów do stałej siatki po upuszczeniu, aby zachować schludne wyrównanie.

Minimapa

W przypadku dużych przepływów pracy, które nie mieszczą się na ekranie, włącz Minimapę, aby zadokować panel przeglądu w prawym dolnym rogu. Pokazuje on w miniaturze wszystkie kroki i połączenia przepływu pracy, z prostokątem oznaczającym część kanwy, którą aktualnie oglądasz.

Prostokąt widoku przesuwa się na żywo podczas przesuwania i powiększania, więc zawsze wiesz, gdzie jesteś w większym diagramie.
Kliknij lub przeciągnij w dowolnym miejscu panelu, aby przeskoczyć kanwą do tej części przepływu pracy.
Podczas uruchomienia przepływu pracy każdy krok na minimapie jest oznaczony kolorem według stanu uruchomienia (uruchomiony, gotowe, błąd itd.), więc panel służy również jako podgląd kondycji na pierwszy rzut oka.

Układ

Układ otwiera menu akcji układu. Każda akcja stanowi pojedynczy krok w Cofnij (Cmd/Ctrl+Z) i jest stosowana bez potwierdzenia; komunikat informuje Układ zaktualizowany — naciśnij Cofnij, aby przywrócić. Akcja, która nic by nie zmieniła, nic nie robi. Zobacz Układ kanwy.
Cofnij i Ponów cofają i przywracają zmiany układu (Cmd/Ctrl+Z i Cmd/Ctrl+Shift+Z), a Historia otwiera panel zmian.

Układ kanwy

Akcja	Co robi	Wymaga
Uporządkuj wszystko	Rozmieszcza każdy krok od lewej do prawej.	Zawsze dostępne
Uporządkuj zaznaczenie	Rozmieszcza tylko zaznaczone elementy, pozostawiając ich lewy górny róg w miejscu. Inne kroki przesuwają się w dół tylko wtedy, gdy by się nakładały.	2+ elementy
Usuń nakładanie	Przesuwa nakładające się elementy w dół, aż żadne się nie nakłada. Nigdy nie zmienia ich kolejności.	2+ elementy na kanwie
Wyrównaj do lewej / do środka / do prawej / do góry / do środka w pionie / do dołu	Ustawia zaznaczone elementy wzdłuż wybranej krawędzi lub środka.	2+ elementy
Rozmieść w poziomie / w pionie	Pozostawia pierwszy i ostatni element na miejscu, a pozostałe rozmieszcza równomiernie między nimi.	3+ elementy
Przyciągnij wszystko do siatki	Ustawia każdy element na siatce kanwy i rozdziela te, które się wtedy zderzają.	Zawsze dostępne

Uporządkuj wszystko zachowuje Twój układ. Kroki nadal płyną od lewej do prawej, ale w każdej kolumnie zachowują kolejność od góry do dołu, którą już miały, a układ pozostaje tam, gdzie był na kanwie, zamiast przeskakiwać do początku.
Grupy pozostają razem. Kontener jest układany jako jeden blok. Zwinięty kontener przesuwa się jako pojedynczy kafelek, a ukryte w nim kroki podążają razem z nim.
Notatki i wyróżnienia podążają za krokami. Wszystko, co leży na kroku, przesuwa się razem z nim.
Grupy liczą się jako jeden element. W przypadku akcji Wyrównaj, Rozmieść i Uporządkuj zaznaczenie kontener lub zwinięty kontener jest jednym elementem, a kroki w nim przesuwają się razem z nim.
Przyciągnij wszystko do siatki jest niezależne od przełącznika Przyciąganie do siatki w sekcji Nawigacja, który wpływa tylko na to, gdzie krok ląduje po upuszczeniu.
Niedostępne akcje są przyciemnione. Pozycje menu, które nie dotyczą bieżącego zaznaczenia, są wyszarzone.
Zablokowane przepływy pracy blokują każdą akcję układu. Najpierw odblokuj przepływ pracy.

Adnotacje

Adnotacje mają charakter wyłącznie wizualny — dokumentują diagram i nigdy nie wpływają na wykonanie.

Dodaj notatkę — upuść karteczkę w dowolnym miejscu kanwy, a następnie użyj Edytuj tekst…, aby coś w niej napisać (lub Usuń notatkę, aby ją usunąć).
Dodaj wyróżnienie — narysuj półprzezroczyste pole wokół grupy powiązanych kroków i nadaj mu etykietę za pomocą Edytuj etykietę… (lub Usuń wyróżnienie, aby je usunąć).
Kolor — oznacz krok kolorem (lub przywróć wartość Domyślny), aby wizualnie grupować pracę.

Blokada

Przepływ pracy można zablokować, aby zapobiec przypadkowym zmianom. Kliknij przełącznik blokady, aby przełączać między Edycja przepływu pracy — kliknij, aby zablokować a Przepływ pracy jest zablokowany — kliknij, aby odblokować edycję. Gdy przepływ jest zablokowany, kanwa jest tylko do odczytu, dopóki jej nie odblokujesz.

Zwijanie i zmiana rozmiaru paneli palety i Inspektora

Paletę kroków po lewej stronie i Inspektora po prawej można zwinąć, gdy chcesz mieć całe okno dla diagramu.

Zwiń panel — kliknij strzałkę w nagłówku palety lub w nagłówku Inspektora. Panel zmniejsza się do wąskiego paska z tytułem biegnącym wzdłuż boku. Zwinięty pasek Inspektora pokazuje nazwę zaznaczonego kroku, więc kanwa na pełną szerokość nie traci informacji o tym, co sprawdzasz; najedź na niego, aby zobaczyć pełną nazwę, jeśli jest przycięta.
Przywróć go — kliknij w dowolnym miejscu paska, nie tylko strzałki.
Klawiatura — naciśnij [, aby zwinąć lub rozwinąć paletę, i ], aby zwinąć lub rozwinąć Inspektora. Oba skróty są ignorowane podczas pisania w polu, więc nigdy nie przerywają pracy w polu filtra ani przy zmianie nazwy w miejscu.
Dwukrotne kliknięcie separatora — dwukrotne kliknięcie separatora obok panelu zwija go lub rozwija, tak samo jak strzałka.
Zmiana rozmiaru — przeciągnij dowolny separator. Oba panele mają minimalną szerokość; poniżej niej karty Dane wejściowe i Wyniki Inspektora przewijają się w poziomie zamiast przycinać nazwy i liczby wierszy.

Eksport diagramu

Przycisk eksportu na pasku narzędzi zapisuje obraz kanwy do dokumentacji, przeglądu lub udostępnienia. Kliknięcie go eksportuje plik PDF; jego lista rozwijana oferuje Eksportuj jako PDF i Eksportuj jako PNG.

Motyw ciemny

Kanwa podąża za wybranym motywem PlaidCloud. W motywie Ciemny tło kanwy, kafelki kroków, konektory, notatki, wyróżnienia, kontenery, minimapa oraz obok nich paleta kroków, Inspektor i szuflada Podgląd danych są rysowane z myślą o ciemnym tle, z kolorami statusu uruchomienia i tekstem etykiet dobranymi tak, aby pozostawały czytelne. Przełączenie motywu przeładowuje interfejs, a kanwa przejmuje nowe kolory po ponownym otwarciu.

Dodawanie, łączenie i edycja kroków

Kliknij typ kroku w palecie, aby upuścić go na kanwie, lub przeciągnij go tam, gdzie chcesz. Aby połączyć kroki, przeciągnij z jednego kroku do drugiego, rysując konektor — to informuje środowisko uruchomieniowe, że wynik jednego kroku zasila następny.

Krok, który odczytuje tabelę, powinien działać po kroku, który ją zapisuje. Synchronizuj zależności na pasku narzędzi znajduje kroki, które mogą uruchomić się zbyt wcześnie, i sugeruje konektory do dodania. Zobacz Synchronizuj zależności.

Kliknij dowolny krok prawym przyciskiem myszy, aby uzyskać:

Edytuj konfigurację kroku… — formularz ustawień kroku.
Edytuj szczegóły kroku… — nazwa, notatka, obsługa błędów, ponawianie i warunki.
Konwertuj typ kroku… — zmień krok na inny typ operacji.
Duplikuj krok… — skopiuj ten krok. Formularz kroku otwiera się na karcie Ogólne, wypełniony danymi tego kroku, więc możesz zmienić nazwę kopii i wybrać, dokąd trafia; kopia zachowuje konfigurację tego kroku.
Włącz krok / Wyłącz krok — wyłączony krok jest pomijany w czasie uruchomienia.
Wyświetl dane wejściowe kroku / Wyświetl dane wyjściowe kroku — otwórz dane kroku w Inspektorze.
Podgląd danych wyjściowych — otwórz wynik kroku w zadokowanej szufladzie Podgląd danych. Najechanie na krok powoduje też płynne pojawienie się ikony przeglądania, która robi to samo.
Kolor — zastosuj lub wyczyść kolor kroku.
Usuń krok… — usuwa go ze struktury przepływu pracy. Kroki niżej, które zależały od jego wyniku, będą wymagały ponownej konfiguracji.

Współbieżność podprzepływów pracy

Gdy krok wywołuje inny przepływ pracy — krok Uruchom przepływ pracy, Run Workflow Conditional (krok) lub Uruchom pętlę przepływu pracy wskazujący przepływ pracy, który nie jest makrem — tylko jedno wywołanie tego podprzepływu pracy może działać w danej chwili. Podprzepływ pracy niebędący makrem współdzieli jeden stan uruchomienia, więc dwa jednoczesne wywołania kolidowałyby ze sobą.

Ma to znaczenie na kanwie zaawansowanej, ponieważ kroki, które nie mają ustalonej kolejności względem siebie, są uruchamiane równolegle. Jeśli dwa takie kroki wywołują ten sam podprzepływ pracy niebędący makrem, ścigają się.

Projektant sprawdza to podczas zapisu kanwy i pokazuje powiadomienie doradcze zatytułowane Uwagi dotyczące przepływu pracy, które wymienia problematyczne kroki i współdzielony podprzepływ pracy — na przykład:

Steps ‘Build’, ‘Refresh’ all invoke non-macro sub-workflow ‘Load Dims’ but are not ordered relative to each other; they may run concurrently and collide (a non-macro sub-workflow can’t run twice at once). Order the steps so they don’t overlap, or make ‘Load Dims’ a macro (macros run with per-invocation isolation).

Aby je usunąć:

Uporządkuj kroki tak, aby się nie nakładały — narysuj konektor, aby jeden działał po drugim.
Zamień podprzepływ pracy w makro — każde wywołanie makra działa we własnym odizolowanym schemacie roboczym, więc to samo makro można bezpiecznie wywoływać współbieżnie. Zobacz Tworzenie makra oraz opis Macro Run (krok).

Paleta kroków

Paleta kroków po lewej stronie kanwy zawiera każdy typ kroku, który możesz dodać, uporządkowany w dziesięciu folderach: Importuj; Eksport i archiwizacja; Tabele; Wymiary; Alokacje; AI, ML i tekst; Przestrzenne; Dokumenty i raporty; Przepływ pracy i zmienne; oraz Systemy zewnętrzne. Foldery początkowo są zamknięte. Kliknij jeden, aby go otworzyć; kilka zawiera podfoldery, takie jak Sage w folderze Importuj i Powiadomienia w folderze Przepływ pracy i zmienne. Paleta zapamiętuje, które foldery zostawiono otwarte.

Cieniowanie folderów i prowadnice wcięć

Paleta pokazuje, gdzie jesteś w hierarchii, bez konieczności jej zapamiętywania:

Foldery są cieniowane według głębokości, więc folder najwyższego poziomu, podfolder i znajdujące się w nich kroki są rozróżnialne na pierwszy rzut oka. Cieniowanie jest tylko pomocniczą wskazówką — ikona folderu i pogrubiony podpis już oznaczają folder.
Każdy otwarty folder rysuje pionową prowadnicę wcięcia po lewej stronie wszystkiego, co zawiera, a kliknięcie prowadnicy zamyka folder, do którego należy. To szybki sposób wyjścia z długiego otwartego folderu, którego nagłówek już przewinął się poza widok. Najechanie na prowadnicę pokazuje Zwiń ten folder.
Foldery otwierają się i zamykają za pomocą tego samego pola +/−, które jest używane na ekranach wymiarów, więc gest wygląda tak samo w całym produkcie.
Nagłówek folderu, który czytasz, pozostaje przypięty do góry listy podczas przewijania, więc kroki pod wskaźnikiem nigdy nie są anonimowe. W podfolderze przypięte są zarówno jego nagłówek, jak i nagłówek folderu nadrzędnego.
Otwarcie lub zamknięcie folderu zachowuje pozycję przewijania zamiast odsyłać Cię na początek listy.
Rozwiń wszystkie foldery i Zwiń wszystkie foldery to dwa małe przyciski w nagłówku palety, obok strzałki zwijającej samą paletę.

Są dwa sposoby dodania kroku:

Kliknij go. Wiersz mignie na potwierdzenie dodania, a krok pojawi się w pobliżu lewego górnego rogu widocznej kanwy, już zaznaczony, więc Inspektor pokazuje jego szczegóły. Przeciągnij go tam, gdzie chcesz. Kliknięto niewłaściwy? Naciśnij Usuń i potwierdź — jest nadal zaznaczony, więc nie trzeba go szukać.
Przeciągnij go z palety na kanwę, a wyląduje tam, gdzie go upuścisz.

Warto wiedzieć jeszcze o dwóch rzeczach:

Filtruj… przeszukuje cały katalog według nazwy kroku, niezależnie od tego, co jest otwarte lub zamknięte. Każde dopasowanie jest wymienione pod nagłówkiem folderu, z którego pochodzi, więc widać, gdzie krok należy, bez otwierania czegokolwiek. Gdy nic nie pasuje, paleta pokazuje Brak pasujących kroków.
Gwiazdka obok kroku przypina go do Ulubione — sekcji, która znajduje się nad folderami i nigdy nie jest w żadnym z nich. Kliknij krok prawym przyciskiem myszy, aby uzyskać te same Dodaj do ulubionych / Usuń z ulubionych oraz Dodaj do obszaru roboczego.

Nawigacja klawiaturą i czytniki ekranu

Paletą można w pełni sterować z klawiatury i jest ona dostępna dla czytników ekranu: jest udostępniana jako drzewo, a każdy wiersz informuje, czy jest folderem, czy folder jest otwarty i na jakiej głębokości się znajduje. Po wpisaniu filtra wyniki są udostępniane jako płaska lista dopasowań, którą w rzeczywistości są.

Klawisz Tab przenosi z pola Filtruj… do listy — jeden przystanek dla całej listy, a nie po jednym na krok — a kolejne naciśnięcie Tab opuszcza ją i przechodzi do kanwy. Na liście:

Klawisz	Co robi
W dół / W górę	Przejdź do następnego lub poprzedniego wiersza
W prawo	Otwórz folder, na którym jesteś — lub, na kroku, przejdź w dół
W lewo	Zamknij folder, na którym jesteś — lub, na kroku, przeskocz w górę do folderu, który go zawiera
Enter lub Spacja	Dodaj krok, na którym jesteś, do kanwy albo otwórz i zamknij folder
Esc	Wróć do pola Filtruj…

Sterowanie uruchomieniem

Kanwa uruchamia cały przepływ pracy lub dowolną jego część. Ponieważ wykonanie podąża za grafem, „od tego miejsca” i „wybrane” uwzględniają zależności, a nie pozycję na liście.

Akcja	Co uruchamia
Uruchom przepływ pracy	Cały przepływ pracy od kroków początkowych.
Uruchom ten krok	Tylko zaznaczony krok.
Uruchom od tego miejsca	Zaznaczony krok i każdy krok niżej, który normalnie uruchomiłby się po nim.
Uruchom wybrane	Tylko zaznaczone kroki — są uruchamiane równolegle, a środowisko uruchomieniowe porządkuje je według zależności.
Uruchom sekcję	Zaznaczone kroki oraz każdy krok, który graf umieszcza między topologicznie najwcześniejszym a najpóźniejszym z zaznaczenia.

Podczas uruchomienia przepływu pracy możesz użyć Wstrzymaj (kroki w toku kończą się; nowe kroki czekają, aż użyjesz Wznów), Wznów wstrzymany lub zatrzymany przepływ pracy od miejsca, w którym przerwał, albo Zatrzymaj (kroki w toku kończą się; kroki w kolejce są anulowane). Wznowienie ponownie uruchamia węzeł, który się nie powiódł, i wszystko, co na niego czeka, pozostawiając ukończone węzły bez zmian — zobacz Wstrzymywanie, zatrzymywanie i wznawianie.

Symulacja

Symuluj przechodzi po grafie przepływu pracy bez uruchamiania właściwych transformacji. Kroki są malowane tak, jak podczas rzeczywistego uruchomienia, więc możesz zobaczyć kolejność i gałęzie, zanim zaangażujesz moc obliczeniową. Nic się nie wykonuje i żadne dane się nie zmieniają.

Punkty przerwania

Punkt przerwania wstrzymuje uruchomienie, gdy dotrze do kroku, dzięki czemu możesz sprawdzić wynik z wcześniejszych kroków, zanim reszta przepływu pracy będzie kontynuowana.

Kliknij krok prawym przyciskiem myszy i wybierz Ustaw punkt przerwania (lub Wyczyść punkt przerwania, aby go usunąć).
Uruchom przepływ pracy. Gdy wykonanie dotrze do kroku z punktem przerwania, uruchomienie zatrzymuje się tam; wszystko niżej czeka.
Sprawdź dane wejściowe i wyniki kroku w Inspektorze, a następnie użyj Wznów, aby kontynuować.

Punkty przerwania są zapisywane razem z przepływem pracy, więc ustawiony punkt przerwania utrzymuje się między sesjami, dopóki go nie wyczyścisz.

Kontenery

Kontener grupuje powiązane kroki w oznaczonym polu, które można zwinąć lub wyłączyć jako całość — przydatne do organizowania dużych przepływów pracy lub włączania i wyłączania całego podprocesu.

Zgrupuj w kontener — zaznacz kroki, a następnie zgrupuj je i nadaj kontenerowi nazwę.
Zwiń kontener / Rozwiń kontener — złóż kontener do pojedynczego kafelka, aby uporządkować kanwę, lub otwórz go z powrotem.
Wyłącz kontener / Włącz kontener — wyłączenie kontenera pomija wszystkie jego kroki w jednej akcji. Włączenie je przywraca.
Zmień nazwę kontenera… — zmień jego etykietę.
Rozgrupuj kontener — usuń kontener; jego kroki pozostają na kanwie.
Dodawanie lub usuwanie kroków — przytrzymaj Cmd na komputerze Mac lub Ctrl w systemie Windows i przeciągnij krok na kontener. Kontener podświetla się jako cel upuszczenia, a krok dołącza do niego po zwolnieniu. Przeciągnij krok z Cmd/Ctrl poza kontener na pustą kanwę, aby go usunąć. Upuszczenie na zwinięty kontener dodaje do niego krok.

Krok należy najwyżej do jednego kontenera, więc upuszczenie go na inny kontener go przenosi. Przeciągnięcie kilku zaznaczonych kroków przenosi je wszystkie. Jeśli zaznaczysz cały kontener i przeciągniesz jeden z jego kroków z Cmd/Ctrl, przesunie się tylko ten krok. Zwykły kontener pozostawiony bez kroków jest usuwany. Zwykłe przeciągnięcie tylko przesuwa krok na kanwie, Cmd/Ctrl+kliknięcie nadal przełącza zaznaczenie, a zwolnienie poza kanwą niczego nie zmienia. Zmiany przynależności można cofać i ponawiać jak każdą inną zmianę układu; zablokowanych przepływów pracy nie można zmieniać.

Kontenery wykonania

Zwykły kontener to grupowanie wizualne — porządkuje kanwę, ale nie zmienia sposobu uruchamiania kroków. Zamień kontener w kontener wykonania, a stanie się także jednostką wykonania: cała grupa jest uruchamiana jako jeden zamknięty podprzepływ pracy, zachowując się jak pojedynczy węzeł w grafie nadrzędnym.

Włącz go — kliknij kontener prawym przyciskiem myszy i włącz Wykonanie. Kontener jest rysowany ponownie z wyróżniającą się obwódką, plakietką Wykonanie w nagłówku oraz portem wejściowym i portem wyjściowym, dzięki czemu od razu odróżnisz kontener wykonania od zwykłej grupy. Najedź na porty, aby zobaczyć podpowiedzi Port wejściowy i Port wyjściowy.

Jedna krawędź do portu wejściowego zasila zamkniętą grupę; port wyjściowy zwalnia dalszą pracę dopiero wtedy, gdy zakończy się każdy członek.

Jak działa — zamknięty pod-DAG. Gdy kontener zostanie oznaczony do wykonania, jego granica jest zamknięta w obu kierunkach:

Nic w środku nie zaczyna się, dopóki nie dotrą dane wejściowe kontenera. Każdy krok członkowski czeka na to, co zasila grupę, nawet jeśli nie ma własnych kroków nadrzędnych.
Nic za kontenerem nie zaczyna się, dopóki każdy członek nie zakończy pracy. Wyjście grupy zwalnia się dopiero, gdy ostatni członek skończy, więc przepływ pracy nadrzędny traktuje cały kontener jak jeden węzeł.

Niezależne gałęzie wewnątrz kontenera nadal działają równolegle, dokładnie tak jak na otwartej kanwie — zamknięcie dotyczy tylko granicy grupy, a nie kolejności pracy w jej wnętrzu.

Podłącz krok nadrzędny do portu wejściowego. Przeciągnij konektor z kroku nadrzędnego na kontener i upuść go na porcie wejściowym. Ta jedna krawędź zasila całą grupę — każdy członek, który potrzebuje danych wejściowych, pobiera je, gdy dane wejściowe kontenera dotrą.

Podłącz port wyjściowy do kroku podrzędnego. Przeciągnij konektor z portu wyjściowego kontenera, na jego prawej krawędzi, do kroku podrzędnego, który korzysta z wyniku grupy. Krok podrzędny zaczyna się, gdy każdy członek zakończy pracę, a konektor jest rysowany od krawędzi kontenera.

Możesz też narysować konektor od kroku członkowskiego do kroku podrzędnego, tak jak łączysz dowolne dwa kroki. Środowisko uruchomieniowe samo prowadzi to połączenie przez port wyjściowy kontenera, więc oba sposoby dają ten sam wynik.

Zachowanie w razie błędu. Członek, który zakończy się niepowodzeniem, podlega tej samej obsłudze błędów co każdy inny krok:

Przy domyślnym zatrzymaniu w razie błędu niepowodzenie członka zatrzymuje uruchomienie, a wszystko za kontenerem jest wstrzymane.
Przy kontynuacji po błędzie nieudany członek jest traktowany jako ukończony; wyjście kontenera nadal zwalnia się po zakończeniu pozostałych gałęzi, a dalsza praca przebiega.

Wyłączanie kontenera wykonania. Wyłączenie kontenera wykonania pomija go jako całość — jego członkowie nie są uruchamiani, a ponieważ pominięty kontener nie wytwarza żadnego wyniku, wszystko za kontenerem jest również pomijane, zamiast działać na brakujących danych wejściowych. Różni się to od wyłączenia zwykłego kontenera (niebędącego kontenerem wykonania), który pomija tylko kroki członkowskie; kroki niżej, które nie zależą od tych członków, nadal się uruchamiają. Włącz kontener ponownie, aby przywrócić całą grupę.

Dodawanie i usuwanie kroków. Kroki kontenera wykonania zmieniasz w ten sam sposób, przeciągając z Cmd/Ctrl. PlaidCloud odrzuca przeniesienie, pokazuje komunikat i zwraca krok na jego miejsce, gdy:

krok jest połączony z własnym portem wejściowym lub wyjściowym kontenera,
przeniesienie utworzyłoby cykl przez granicę kontenera, lub
usunęłoby ostatni krok kontenera. Użyj zamiast tego Rozgrupuj kontener.

Uruchamianie i monitorowanie kontenerów wykonania

Kontener wykonania to także coś, co uruchamiasz i obserwujesz jako całość. Możesz uruchomić tylko jego pracę, śledzić zbiorczy status podczas działania i przeskoczyć prosto do awarii wewnątrz niego — zarówno na kanwie, jak i w Monitorze uruchomień.

Uruchom grupę / Uruchom grupę + następne. Kliknij kontener wykonania prawym przyciskiem myszy, aby uruchomić go bez dotykania reszty przepływu pracy:

Uruchom grupę uruchamia kroki członkowskie kontenera.
Uruchom grupę + następne uruchamia członków oraz wszystko, co następuje po kontenerze.

Żadna z tych opcji nie uruchamia ponownie kroków nadrzędnych zasilających kontener — uruchamiają grupę taką, jaka jest, z użyciem danych wejściowych, które już są na miejscu. Obie korzystają z tego samego mechanizmu Uruchom wybrane co pojedyncze kroki, więc członkowie są uruchamiani równolegle, a środowisko uruchomieniowe porządkuje je według zależności.

Status grupy na żywo. Podczas uruchomienia przepływu pracy kontener pokazuje zbiorczy status swoich członków: kropkę statusu, licznik N z M gotowych i kolorową obwódkę. Status odzwierciedla członków jako całość — błąd, jeśli którykolwiek członek zakończył się niepowodzeniem, uruchomiony, dopóki działa którykolwiek członek, gotowe, gdy wszyscy członkowie skończyli, pominięto, gdy grupa została pominięta, i tak dalej. Zwinięty kontener pokazuje ten sam zbiorczy status jako pojedynczy kafelek, więc zwinięcie grupy nie ukrywa tego, jak przebiega jej praca.

Przeskocz do awarii. Gdy grupa ma nieudanego członka, kliknij jej status, aby zaznaczyć tego członka i wyśrodkować go na kanwie — bez szukania w grupie tego, co zatrzymało uruchomienie.

Ponów po niepowodzeniu. Kliknij prawym przyciskiem myszy nieudany kontener wykonania i wybierz Ponów po niepowodzeniu, aby ponownie uruchomić tylko nieudanego członka (lub członków) i wszystko, co jest za nimi wewnątrz grupy; członkowie, którzy już się powiedli, są pomijani. Na tym polega różnica w stosunku do Uruchom grupę, które ponownie uruchamia każdego członka bez względu na wynik. Ponów po niepowodzeniu to szybsza droga powrotu do zielonego stanu po naprawieniu tego, na czym potknął się członek.

Czas ostatniego uruchomienia. Nagłówek kontenera pokazuje zsumowany czas ostatniego uruchomienia jego członków, więc możesz odczytać koszt całej grupy na pierwszy rzut oka, zamiast sumować członków samodzielnie.

Podpowiedzi portów. Najedź na Port wejściowy lub Port wyjściowy kontenera wykonania, aby zobaczyć w podpowiedzi tabele przekraczające tę granicę — dane wejściowe, które grupa pobiera, lub wyniki, które przekazuje dalej.

Iterowanie kontenera

Kontener wykonania może uruchamiać swój zamknięty pod-DAG raz na każdą iterację zestawu wartości — dzięki temu grupa, która ładuje i przekształca dane jednego regionu, może przetworzyć kolejno każdy region bez kopiowania kroków dla każdego z nich. Kliknij kontener wykonania prawym przyciskiem myszy i wybierz Ustawienia kontenera…, następnie kartę Iteruj po i zaznacz Iteruj ten kontener wykonania, aby włączyć iterację (ustawienia pojawiają się tylko w kontenerach wykonania, ponieważ iteracja steruje grupą uruchamianą jako całość). Iteracja jest opcjonalna — pozostaw pole niezaznaczone, a kontener uruchomi się raz, więc kontener może mieć warunki samodzielnie, bez żadnych ustawień iteracji.

Każdy przebieg wiąże zmienną pętli z następną wartością, a następnie uruchamia całą zamkniętą grupę — po kolei, jeden przebieg naraz.

Skonfiguruj pętlę. Karta Iteruj po w oknie Ustawienia kontenera… używa tego samego modelu iteracji co krok Uruchom pętlę przepływu pracy, na podstronach z kartami. Wybierz, jak budowany jest zestaw iteracji:

Specify Variable Values to Iterate Over — zdefiniuj wartości samodzielnie na karcie Ręczna iteracja wartości. Dodaj jedną lub więcej zmiennych pętli i dla każdej podaj jawną listę wartości albo zakres:

Typ zakresu Iteruje raz dla każdego…

Liczba całkowita numeru od wartości początkowej, końcowej i kroku

Litery wielkie / Litery małe litery w zakresie (A–Z lub a–z)

Zakres może zawierać listę wartości wykluczonych, które są pomijane. Gdy zdefiniujesz więcej niż jedną zmienną, kontener uruchamia się raz dla każdej kombinacji ich wartości (iloczyn kartezjański).
Use Combination of Unique Values in Table — wybierz tabelę źródłową na karcie Iteruj po, a następnie na karcie Data to Variable Mapping przypisz jedną lub więcej jej kolumn do nazw zmiennych pętli. Kontener uruchamia się raz dla każdej unikatowej kombinacji wartości tych kolumn. Użyj karty Filtry danych tabeli, aby ograniczyć, które wiersze są brane pod uwagę.

Typ zakresu	Iteruje raz dla każdego…
Liczba całkowita	numeru od wartości początkowej, końcowej i kroku
Litery wielkie / Litery małe	litery w zakresie (`A`–`Z` lub `a`–`z`)

Kroki wewnątrz kontenera odwołują się do każdej zmiennej pętli jak do dowolnej zmiennej przepływu pracy — {region} — więc SQL, wyrażenia, nazwy tabel i ścieżki plików członka mogą się różnić w zależności od iteracji. Opcjonalnie włącz Combine all iterations’ output, aby gromadzić wyniki każdego przebiegu zamiast zachowywać tylko ostatni — zobacz poniższą uwagę o tym, na jakim etapie jest ta funkcja.

Jak działa. Iteracje są uruchamiane szeregowo, jedna po drugiej — członkowie współdzielą zmienne pętli, więc dwa jednoczesne przebiegi odczytywałyby swoje wartości nawzajem. Każda iteracja wiąże zmienne pętli z następną wartością (lub kombinacją), a następnie uruchamia całą grupę jako zwykłe uruchomienie kontenera wykonania; następna iteracja zaczyna się dopiero po zakończeniu poprzedniej. Kontener jest ograniczony do 1000 iteracji.

Co czytają kroki niżej. Ponieważ każdy przebieg nadpisuje tabele wyjściowe grupy, krok za kontenerem odczytuje wynik ostatniej iteracji. Jeśli potrzebujesz wierszy z każdej iteracji, włącz Combine all iterations’ output, aby przebiegi się gromadziły, a nie zastępowały.

Na przykład, aby zbudować jedno przefiltrowane wyodrębnienie na region, dodaj zmienną pętli region z listą wartości East, West i nadaj krokowi członkowskiemu filtr odczytujący tę zmienną:

SELECT *
  FROM sales
 WHERE region = '{region}'

Kontener uruchamia się dwa razy — region = 'East', a potem region = 'West' — za każdym razem uruchamiając całą zamkniętą grupę.

Warunki kontenera

Kontener wykonania może też mieć warunki, które decydują, czy cały kontener się uruchomi — te same sprawdzenia zmiennych, tabel, dokumentów i czasu, których używają warunki kroku, więc oba działają tak samo. Kliknij kontener prawym przyciskiem myszy, wybierz Ustawienia kontenera… i otwórz kartę Warunki — pierwszą kartę, tam gdzie znajdują się warunki kroku: to ten sam interfejs warunków, którego używa krok, bez zmian. Warunki nie wymagają iteracji, więc kontener może je mieć samodzielnie, z wyłączonym polem Iteruj ten kontener wykonania.

Oceniane raz, przy wejściu. Warunki kontenera są sprawdzane jednorazowo, gdy kontener zostaje osiągnięty w grafie — nie raz na członka, a w przypadku kontenera iterującego nie raz na iterację. Jeśli warunki są spełnione, każdy krok członkowski działa jak zwykle. Jeśli nie, żaden członek się nie uruchamia; kontener nie wytwarza wyniku, więc wszystko za nim jest również pomijane, tak samo jak w przypadku wyłączonego kontenera.

Tylko pomijanie — nie ma „przejdź do”. Niespełniony warunek kroku może skierować uruchomienie do wskazanego kroku zamiast po prostu przejść dalej; w kontenerze nie może. Selektor „przejdź do kroku”, który oferuje krok, jest dla kontenera ukryty, więc niespełniony warunek kontenera zawsze oznacza pomiń kontener i wszystko za nim — nie ma alternatywnego miejsca lądowania do wyboru.

Jak się to składa:

Wyłączenie wygrywa. Wyłączony kontener jest pomijany niezależnie od warunków — wyłączenie to silniejsze, bezwarunkowe pominięcie, które w ogóle ich nie ocenia.
Iteracja jest bramkowana, a nie zapętlana. Kontener, który zarówno iteruje, jak i ma warunki, sprawdza warunki raz, przed pierwszą iteracją, aby zdecydować, czy pętla w ogóle się uruchomi. Niespełniony warunek pomija każdą iterację, nie tylko pierwszą; spełniony nie jest sprawdzany ponownie z przebiegu na przebieg.
Wznowienie zachowuje decyzję. Wznowienie uruchomienia, które w ten sposób pominęło kontener, nie ocenia warunku ponownie — kontener pozostaje pominięty, jak każda inna ukończona decyzja sprzed wstrzymania.
Zepsuty warunek kończy uruchomienie niepowodzeniem. Błąd podczas oceny warunku — na przykład źle skonfigurowane sprawdzenie — kończy uruchomienie tym błędem. Nie jest traktowany tak samo jak niespełniony warunek, więc nie pomija kontenera po cichu.

Inspektor

Zadokowany Inspektor kroku pokazuje wszystko o zaznaczonym kroku:

Dane wejściowe i Wyniki — dane wpływające do kroku i z niego wychodzące. Ikona oka na karcie danych wejściowych lub wyjściowych otwiera szufladę Podgląd danych, aby szybko zobaczyć pierwsze wiersze tej tabeli.
Statystyki uruchomień — Ostatnie uruchomienie kroku, Ostatni czas trwania, liczba uruchomień i podsumowania czasu, w tym czasy Średnia i p95, a także Błąd ostatniego uruchomienia lub Ostrzeżenie z ostatniego uruchomienia, jeśli występuje.
Edytuj konfigurację kroku… i Edytuj szczegóły kroku… — przejdź prosto do formularzy kroku i zmień nazwę kroku w miejscu, klikając jego nazwę.
Przywróć konfigurację kroku (Flashback) — przywróć konfigurację kroku do wcześniejszej zapisanej wersji.
Wyświetl historię uruchomień — otwórz pełną historię uruchomień tego kroku.

Zaznacz pojedynczy krok, aby go sprawdzić; zaznacz kilka, a Inspektor skieruje Cię do akcji zbiorczych na pasku narzędzi kanwy.

Inspektor ma zmienny rozmiar — przeciągnij separator między nim a kanwą — i można go zwinąć: strzałka obok nazwy kroku (lub klawisz ]) składa go do wąskiego paska, który nadal pokazuje wzdłuż boku nazwę zaznaczonego kroku, dzięki czemu możesz oddać szerokość kanwie, nie tracąc informacji o tym, co zaznaczono. Kliknij w dowolnym miejscu paska, aby otworzyć go ponownie. Zobacz Zwijanie i zmiana rozmiaru paneli palety i Inspektora.

Historia uruchomień

Wybierz View this workflow’s run history, aby zobaczyć poprzednie uruchomienia z podsumowaniem statystyk. Kanwa maluje też mapę cieplną na podstawie ostatnich rekordów uruchomień, dzięki czemu często zawodzące lub wolne kroki wyróżniają się na pierwszy rzut oka.

Wyświetlanie dzienników

Kliknij Wyświetl dzienniki na pasku narzędzi, aby przejść prosto do widoku Dziennik projektu, już przefiltrowanego do tego przepływu pracy — pełnego dziennika uruchomień, do którego w przeciwnym razie dotarłbyś z obszaru Projekt. Zobacz Wyświetlanie dziennika przepływu pracy.

Gdy kanwa nie może otworzyć przepływu pracy

Kanwa otwiera przepływ pracy nawet wtedy, gdy część jego zapisanego układu nie może zostać odczytana.

Kontener bez zapisanej pozycji lub rozmiaru — na przykład utworzony przez API lub MCP — otwiera się, narysowany wokół swoich kroków członkowskich.
Inny element układu, którego nie można odczytać — przepływ pracy nadal się otwiera, a powiadomienie Układ częściowo nieczytelny wymienia, co zostało zresetowane lub ukryte: do trzech elementów, a potem …i N więcej. Ukryta adnotacja jest usuwana przy następnym zapisie układu.
Przepływ pracy, którego nie można załadować — komunikat Nie można załadować przepływu pracy podaje powód, zamiast pustej kanwy. Zamknij kanwę i otwórz przepływ pracy ponownie.
Przepływ standardowy — kanwa pokazuje Kanwa wizualna niedostępna — This workflow is not Advanced. Use ‘Convert to Advanced…’ to enable the visual canvas. Wybierz Konwertuj na zaawansowany… w przepływie pracy, aby ją włączyć. Zobacz Standardowy a zaawansowany.

Następne kroki

Synchronizuj zależności — dodaj konektory, które sprawiają, że każdy krok działa po kroku zapisującym tabelę, którą odczytuje
Optymalizacja przepływu pracy — scal kroki wyodrębniania i odbuduj zależności, aby przepływ pracy działał szybciej
Podgląd danych kroku — przeglądaj wynik dowolnego kroku w zadokowanej szufladzie Podgląd danych
Wyświetlanie dziennika przepływu pracy — przeczytaj pełny dziennik wykonania przepływu pracy
Uruchamianie przepływu pracy — uruchamianie przepływu pracy od początku do końca
Zarządzanie błędami kroków — debugowanie niepowodzeń
Kalendarz nadchodzących uruchomień — zobacz, kiedy zostaną uruchomione przepływy pracy z harmonogramu