Przejdź do głównej zawartości

Nawigacja okruszkowa i łącza do udostępniania w Analyze

Okna Analyze otwierają się jedno na drugim — przepływ pracy wewnątrz projektu, krok wewnątrz tego przepływu pracy, tabela otwarta w celu sprawdzenia wyniku. Dwie funkcje ułatwiają zorientowanie się, gdzie jesteś, i powrót: okruszki w tytule każdego okna oraz adres URL, który podąża za tym, na co patrzysz, dzięki czemu każdy widok można dodać do zakładek lub wkleić koledze.

Okna należące do projektu pokazują swoją ścieżkę nadrzędną jako tytuł, na pasku tytułu okna:

My Project › Workflow › Nightly Load

Każda część to segment, a segmenty czyta się od lewej do prawej, od najbardziej zewnętrznego kontenera do wewnątrz:

  1. Projekt — projekt, do którego należy oglądany obiekt.
  2. Typ obiektu — przepływ pracy, tabela, krok, wymiar lub edytor danych.
  3. Sam obiekt — bieżący przepływ pracy, tabela, krok itd. Ten ostatni segment wskazuje miejsce, w którym już jesteś, więc nie jest klikalny.

Wybierz jeden z dwóch pierwszych segmentów, aby przejść wyżej:

Segment Podpowiedź Działanie
Nazwa projektu Otwórz projekt Otwiera ten projekt lub wysuwa go na wierzch, jeśli jest już otwarty
Przepływ pracy Pokaż wszystkie przepływy pracy Otwiera projekt na liście przepływów pracy
Tabela Pokaż wszystkie tabele Otwiera projekt na liście tabel
Krok Pokaż wszystkie kroki Otwiera projekt na liście kroków
Wymiar Pokaż wszystkie wymiary Otwiera projekt na liście wymiarów
Edytor danych Pokaż wszystkie edytory danych Otwiera projekt na liście edytorów danych

Segment typu to szybki sposób na dotarcie do obiektu siostrzanego: z jednego przepływu pracy jedno kliknięcie przenosi na pełną listę przepływów pracy w tym samym projekcie, gotową do otwarcia innego.

  • Okna przepływu pracy — siatka kroków standardowego przepływu pracy
  • Wizualny projektant przepływów pracy — widok kanwy zaawansowanego przepływu pracy
  • Eksplorator tabel
  • Okna kroków otwarte samodzielnie
  • Okna hierarchii wymiarów
  • Okna edytorów danych

Krok może należeć do więcej niż jednego przepływu pracy, więc okruszki kroku pokazują Project › Step › name, a nie wskazują jednego przepływu pracy będącego właścicielem.

Klikalne segmenty to zwykłe kontrolki: Tabulator przenosi na nie fokus, a Enter lub Spacja aktywuje ten, który ma fokus, więc nigdy nie potrzebujesz myszy, aby przejść wyżej w hierarchii. Każdy z nich jest odczytywany jako przycisk, ostatni segment jest odczytywany jako bieżąca strona, a separatory › są pomijane i nie są czytane na głos.

Edytor danych to jedyne okno, które pyta, zanim okruszki zabiorą Cię stamtąd. Jeśli masz rozpoczęte zmiany, wybranie segmentu wyświetla monit Niezapisane zmiany — Zamknąć edytor danych bez zapisywania zmian? — z opcją Zamknij edytor, aby mimo to wyjść. Anuluj monit, a pozostaniesz w edytorze ze zmianami nietkniętymi.

To ten sam monit, który pokazuje przycisk Zamknij samego edytora, więc nie ma drogi wyjścia z edytora danych, która odrzuca pracę bez pytania.

Pasek adresu zawsze wskazuje okno na wierzchu. Otwórz przepływ pracy, a adres URL staje się łączem do tego przepływu pracy; otwórz tabelę, a staje się łączem do tabeli. To łącze jest jednostką, którą udostępniasz.

Aby udostępnić to, na co patrzysz, skopiuj adres URL z paska adresu przeglądarki i wyślij go. Każdy, kto ma dostęp do tego projektu, otworzy ten sam widok. Dodaj go do zakładek, a nadal będzie działać później.

Otwarcie lub odświeżenie łącza przywraca kontekst nadrzędny, a nie tylko jedno okno. Łącze do przepływu pracy otwiera ponownie także jego projekt, więc trafiasz tam z projektem dostępnym na pasku kart, a nie z pojedynczym oknem unoszącym się samodzielnie — dokładnie w miejscu, do którego dotarłbyś, nawigując samodzielnie.

Łącza zaczynają się od projektu: najpierw projekt, potem obiekt w nim, rozdzielone znakiem ~.

#p~my-project a project
#p~my-project~w~<workflow> a standard workflow
#p~my-project~c~<workflow> a workflow in the Visual Workflow Designer
#p~my-project~w~<workflow>~s~<step> a step within a workflow
#p~my-project~t~<table> a table in the Table Explorer
#p~my-project~d~<dimension> a dimension hierarchy
#p~my-project~e~<editor> a Data Editor
#home the Home landing page

Jeśli projekt ma nazwę schematu, łącze jej używa (my-project powyżej), dzięki czemu jest czytelne i stabilne. W przeciwnym razie używany jest identyfikator projektu. Obie formy otwierają ten sam projekt.

Jeśli obiekt z łącza został w międzyczasie usunięty lub nie masz dostępu do jego projektu, łącze otwiera aplikację bez tego widoku, zamiast zakończyć się błędem. Zamknięcie okna, którego łącze znajduje się na pasku adresu, przywraca w adresie URL projekt-właściciel, więc pasek adresu nigdy nie wskazuje czegoś, co nie jest już otwarte.