Tworzenie pulpitu na podstawie opublikowanej tabeli

~30 minut · opublikowana tabela, wykres, udostępniony pulpit

Masz czystą tabelę opublikowaną z przepływu pracy. Ten samouczek zamienia ją w coś, co ludzie mogą przeczytać na pierwszy rzut oka: wykres, następnie zbudowany wokół niego pulpit, a na końcu pulpit udostępniony właściwym osobom. Do wyświetlenia pierwszego wykresu nie jest potrzebny SQL — wskazujesz, klikasz i wysyłasz zapytanie.

Jeśli wykonano samouczek Ładowanie, przekształcanie i publikowanie danych, opublikowana tam tabela sales_final jest dokładnie punktem wyjścia, którego ten samouczek wymaga. Równie dobrze sprawdzi się każda inna opublikowana tabela.

Co zbudujesz

Pojedynczy pulpit z dwoma wykresami opartymi na jednej opublikowanej tabeli — Big Number pokazujący łączne przychody oraz wykres słupkowy rozbijający przychody według kolumny grupującej — sformatowany, zapisany i widoczny w Twoim obszarze roboczym.

Jedna opublikowana tabela prowadzi aż do udostępnionego pulpitu.

Wymagania wstępne

• Obszar roboczy PlaidCloud i projekt, który możesz otworzyć.
• Opublikowana tabela w tym projekcie. Jeśli jej nie masz, najpierw wykonaj samouczek Ładowanie, przekształcanie i publikowanie danych albo opublikuj dowolną istniejącą tabelę — kliknij ją prawym przyciskiem myszy na karcie Tabele i wybierz Set Published Table Reporting Name. Zobacz Publikowanie tabel.
• W obszarze Pulpity nie trzeba niczego instalować — Twoje konto pulpitów jest tworzone automatycznie przy pierwszym otwarciu pulpitu z PlaidCloud.

Do pulpitów trafiają tylko opublikowane tabele. Pulpit odczytuje tabelę według jej opublikowanej nazwy raportowej, a nie wewnętrznej nazwy tabeli. Jeśli tabela nie pojawia się później jako zbiór danych, zwykle przyczyną jest to, że nigdy nie została opublikowana albo opublikowano ją pod nieznaną Ci nazwą — sprawdź kolumnę Opublikowano jako na karcie Tabele.

Krok 1: otwórz obszar Pulpity

1. W swoim projekcie w PlaidCloud otwórz obszar Pulpity.
2. Przy pierwszym otwarciu Twoje konto pulpitów jest konfigurowane automatycznie — nie trzeba niczego tworzyć ręcznie. To, co widzisz, wynika z Twojego członkostwa w obszarze roboczym i grup zabezpieczeń.
3. Opublikowana tabela jest teraz dostępna jako zbiór danych, ponieważ należy do projektu, do którego masz dostęp.

Informacje o tym, jak widoczność pulpitów wynika z członkostwa w obszarze roboczym, znajdziesz w artykule Korzystanie z pulpitów.

Krok 2: przygotuj zbiór danych

Zanim zaczniesz tworzyć wykresy, określ, jak ma się zachowywać każda kolumna. To jednorazowa konfiguracja dla tabeli, dzięki której eksplorator obsługiwany myszą działa dobrze.

1. Kliknij ikonę edycji przy swoim zbiorze danych.
2. Otwórz kartę List Columns.
3. Dla każdej kolumny ustaw odpowiednie role, a następnie kliknij Zapisz:

Ustawienie	Włącz, gdy
Groupable	Będziesz chcieć rozbijać metryki według tego pola (region, produkt, miesiąc)
Filterable	Będziesz chcieć filtrować według tego pola
Suma / Min / Max	To liczbowa miara, którą będziesz sumować lub podsumowywać
Count Distinct	Będziesz liczyć unikatowe wartości tego pola
Is temporal	To pole daty lub czasu

Oznacz kolumnę daty jako temporalną. Filtry czasowe i elementy sterujące „Since / Until” w eksploratorze działają tylko na kolumnie oznaczonej jako Is temporal. To ustawienie najłatwiej pominąć.

Krok 3: zbuduj pierwszy wykres

Zacznij w eksploratorze, który otwiera się jako zwykły Table View, i przekształć go w Big Number dla łącznych przychodów.

Użyj własnej kolumny miary. Ten samouczek tworzy wykres kolumny revenue, ale wymaganiem wstępnym jest tylko „dowolna opublikowana tabela” — wszędzie tam, gdzie widzisz revenue, podstaw kolumnę liczbową, którą faktycznie chcesz zsumować (amount, sales, quantity itd.).

1. Kliknij zbiór danych, aby go otworzyć. Domyślnie otrzymasz Table View.
2. W sekcji metryk dodaj potrzebną miarę — aby uzyskać sumę łączną, wpisz ją i wybierz kolumnę do zsumowania (na przykład SUM z revenue) albo użyj COUNT(*), aby policzyć wiersze.
3. Dodaj pola Grupuj według, według których chcesz rozbić liczbę. Dla pojedynczej liczby nagłówkowej pozostaw Grupuj według puste.
4. Kliknij Zapytanie, aby je uruchomić i zobaczyć wynik.
5. Przewiń do sekcji Chart Options (lub selektora typu wizualizacji) i zmień typ wykresu na Big Number. Wykresy mogą być tabelami, Big Number, wykresami słupkowymi (Bar Chart) i innymi — każdy z nich wyświetla ten sam wynik zapytania inaczej.
6. Kliknij Zapytanie ponownie, aby przerysować wykres.

Teraz utwórz drugi wykres, który rozbija tę samą miarę:

1. Rozpocznij nową eksplorację na tym samym zbiorze danych.
2. Zachowaj SUM z revenue jako metrykę i dodaj Grupuj według dla kolumny, którą można grupować, takiej jak region lub product.
3. Ustaw typ wykresu na Bar Chart i kliknij Zapytanie.
4. Jeśli chcesz tylko górne wiersze, otwórz Opcje i ustaw Limit wierszy — na przykład 10 dla wykresu słupkowego dziesięciu największych pozycji.

Zamiast zmieniać dane, wybierz formatowanie wyświetlania. Wartości można zaokrąglić lub sformatować na dwa sposoby: przekształcić je w tabeli albo sformatować przy wyświetlaniu. Częstszym wyborem jest formatowanie przy wyświetlaniu — wartości źródłowe zachowują pełną precyzję, a każdy widz widzi czytelną liczbę. To kolejny krok.

Krok 4: sformatuj liczby

Surowe miary wracają niesformatowane. Popraw to na wykresie, a nie w danych.

• Big Number: edytuj wykres, otwórz kartę Customize i ustaw Number Format.
• Tabela: edytuj wykres, otwórz kartę Customize, wybierz kolumnę liczbową (oznaczoną znakiem #) w sekcji Customize Column i ustaw jej D3 Format.

Domyślne jest Adaptive formatting, które dostosowuje się do wartości. Aby ustalić format na stałe, wybierz go z listy rozwijanej albo wpisz ciąg formatu D3:

Format	Dane wejściowe	Wynik
,d	12345.67	12,346
$,d	12345.67	$12,346
$,.2f	12345.67	$12,345.67
,.2%	13.215	1,321.50%

Pełna gramatyka formatów — symbole walut, dopełnianie, precyzja, prefiksy SI — znajduje się w artykule Formatowanie liczb i innych typów danych.

Zaokrąglasz do pełnego dolara? Użyj ,d lub $,d, a nie ,.0f. Forma ,.0f jest znanym źródłem błędnego formatowania liczb; ,d (liczba dziesiętna zaokrąglona do całości) to niezawodny sposób na usunięcie miejsc dziesiętnych.

Krok 5: dodaj miarę obliczeniową (opcjonalnie)

Jeśli potrzebna liczba nie jest zwykłą kolumną — to współczynnik, procent marży, suma warunkowa — zapisz ją jako metrykę. Metryki i kolumny obliczeniowe zapisuje się w zbiorze danych w SQL w dialekcie PostgreSQL.

SUM("revenue") / (COUNT(*) + 0.00001)

Składnik + 0.00001 zapobiega dzieleniu przez zero, gdy grupa nie ma wierszy. Więcej wzorców — logika CASE, COALESCE dla wartości null, sumy warunkowe — znajdziesz w artykułach Przykładowe metryki i Przykładowe kolumny obliczeniowe.

Krok 6: złóż pulpit

Pulpit to układ zapisanych wykresów. Powiąż każdy utworzony wykres z tym samym pulpitem, aby trafiły razem.

1. Otwórz Edit Chart dla swojego Big Number.
2. W sekcji Pulpity wpisz nazwę pulpitu, na którym wykres ma się pojawić. Jeśli pulpit jeszcze nie istnieje, właśnie tu go nazywasz.
3. Zapisz i powtórz to dla wykresu słupkowego, wskazując ten sam pulpit.
4. Otwórz pulpit, aby zobaczyć oba wykresy. W trybie edycji pulpitu możesz rozmieszczać kafelki, zmieniać ich rozmiar i dodawać filtry.

Pełny zakres opcji układu, filtrów i interakcji znajdziesz w artykule Poznawanie pulpitów.

Krok 7: udostępnij go

To, kto widzi pulpit, wynika najpierw z dostępu w PlaidCloud, a następnie z ewentualnych ról usługi pulpitów nałożonych na ten dostęp.

• Domyślnie jest widoczny dla osób z projektu. Lista pulpitów w PlaidCloud pokazuje opublikowane pulpity należące do projektów, do których dana osoba ma dostęp — więc każdy, kto może otworzyć projekt, znajdzie Twój pulpit bez żadnego dodatkowego kroku.
• Dodawaj właścicieli wykresów na bieżąco. Zapisując wykres, dodaj wszystkie osoby, które go potrzebują, do jego pola Właściciele — w przeciwnym razie współpracownik może zobaczyć błąd „requires the datasource… permission” przy wykresie, do którego nie ma dostępu. Dodanie właścicieli przy zapisie jest łatwiejsze niż późniejsze nadrabianie dostępu.
• Ograniczaj do określonych ról tylko wtedy, gdy to konieczne. Pulpit można ograniczyć do wybranych ról w usłudze pulpitów, ustawiając to we właściwościach pulpitu. Ograniczony pulpit jest ukryty na liście dla każdego, kto nie ma pasującej roli — więc jeśli go ograniczysz, poinformuj osoby, które powinny go widzieć. Dostęp do projektu w PlaidCloud nadal obowiązuje dodatkowo: przyznanie roli nigdy nie udostępnia pulpitu projektu, do którego ktoś nie ma dostępu.

Pełne zasady widoczności znajdziesz w artykule Korzystanie z pulpitów.

Utrzymywanie aktualności pulpitu

Pulpitów nie odświeża się ręcznie. Gdy przepływ pracy ponownie publikuje tabelę stojącą za wykresem, każdy wykres, który ją odczytuje, porzuca swoje wyniki z pamięci podręcznej, a następna osoba otwierająca pulpit widzi nowe liczby.

Pulpit wyglądający na nieaktualny prawie nigdy nie jest winą pamięci podręcznej. Jeśli liczby wyglądają staro po uruchomieniu przepływu pracy, sprawdź przepływ pracy — czy uruchomienie się zakończyło i ponownie opublikowało oczekiwaną tabelę — a nie pamięć podręczną. Publikuj też ponownie pod tą samą nazwą: wykresy są powiązane z nazwą, więc tabela odbudowana pod nową nazwą pozostawia stare wykresy wskazujące stare dane.

Jeśli kiedykolwiek będziesz musieć wymusić odświeżenie, otwórz menu obok Edit dashboard i wybierz Force refresh dashboard. Pełne szczegóły, w tym czas przechowywania wyników, znajdziesz w artykule Pamięć podręczna pulpitów.

Dokąd dalej

• Poznawanie pulpitów — typy wykresów, układ, filtry i rozwiązywanie problemów
• Przykładowe metryki i Przykładowe kolumny obliczeniowe — wzorce SQL dla niestandardowych miar
• Formatowanie liczb i innych typów danych — pełna dokumentacja formatów D3
• Pamięć podręczna pulpitów — jak działają odświeżanie i czas życia pamięci podręcznej
• Ładowanie, przekształcanie i publikowanie danych — samouczek, który tworzy opublikowaną tabelę będącą punktem wyjścia dla tego samouczka