Przejdź do głównej zawartości

Po uruchomieniu kroku alokacji wynikiem jest tabela wyników, którą możesz sprawdzić, zweryfikować i przekazać do kolejnych kroków.

Typowy wiersz wyniku alokacji zawiera:

  • Identyfikator źródła — wiersz w tabeli źródłowej, z którego pochodzi ta alokacja
  • Identyfikator celu — wiersz w wymiarze lub tabeli docelowej, który otrzymał rozdzieloną wartość
  • Kwota alokowana — część kwoty źródłowej przypisana do tego celu
  • Wartość nośnika kosztów — liczba nośnika uzasadniająca rozdział (np. liczba pracowników, przychody, godziny)
  • Stawka alokacji — udział nośnika jako proporcja całości
  • Kwota źródłowa — pierwotna łączna kwota podlegająca rozdziałowi (zachowana na potrzeby audytu)
  • Odwołanie do puli / tagu / reguły — jeśli użyto tagowania według reguł, wskazuje regułę, która utworzyła ten wiersz

Dokładne kolumny zależą od typu kroku alokacji i Twojej konfiguracji.

Zanim zaczniesz polegać na wynikach:

  1. Uzgodnienie — suma kwot alokowanych jest równa sumie kwot źródłowych (w granicach tolerancji zmiennoprzecinkowej). Jeśli nie, coś nie zostało rozdzielone.
  2. Brak osieroconych wierszy źródłowych — każdy wiersz źródłowy utworzył co najmniej jeden wiersz alokacji. Osierocone wiersze zwykle oznaczają, że żadne dane nośnika nie pasowały do tagu lub elementu wymiaru źródła.
  3. Brak osieroconych celów — jeśli oczekujesz, że każdy cel coś otrzyma, sprawdź, czy każdy element wymiaru docelowego występuje w wynikach.
  4. Rozsądne stawki — stawki alokacji powinny sumować się do 1,0 (100%) dla każdej puli źródłowej. Stawki znacznie odbiegające od tej wartości wskazują na problemy z danymi nośników.
  5. Wyrywkowe sprawdzenie sum — wybierz wiersz źródłowy o dużej wartości i sprawdź, czy jego alokacja odpowiada temu, co obliczysz ręcznie.
  • Zerowe alokacje — cel, który nic nie otrzymał, zwykle oznacza, że brakowało wiersza nośnika lub miał on wartość zero
  • Duża koncentracja — jeśli większość wartości trafia do jednego celu, zwykle oznacza to, że kolumna nośnika zawiera jedną bardzo dużą wartość (często jest to problem z jakością danych na wcześniejszym etapie)
  • Ujemne nośniki — w zależności od kroku alokacji ujemne wartości nośnika mogą powodować odwrócone rozdziały. Sprawdź, czy jest to zamierzone.