Przejdź do głównej zawartości

Ścieżki analizy

Ścieżka analizy to przyjazna nazwa tabeli, którą często analizujesz — na przykład „Wyniki operacyjne” lub „rachunek zysków i strat”. Zarejestruj ją raz, a od tej chwili Ty (i podłączony asystent AI) możecie zadawać o nią pytania po tej nazwie, bez powtarzania za każdym razem, o który projekt i którą tabelę chodzi.

Wybierz jedną jako domyślną dla obszaru roboczego, a zwykłe pytania, takie jak „dlaczego to wzrosło w zeszłym kwartale?“, po prostu działają — asystent już wie, czego dotyczy „to”.

Bez ścieżki analizy każde pytanie musi dokładnie wskazywać, gdzie znajdują się dane — projekt i tabelę — co szybko się nudzi i łatwo o pomyłkę. Dzięki niej mówisz o danych tak, jak faktycznie o nich myślisz:

  • Pytaj po nazwie. „Podsumuj Wyniki operacyjne.“ zamiast „podsumuj tabelę ops_summary_v3 w projekcie Enterprise Profitability.”
  • Ustaw domyślną. Oznacz najczęściej używaną tabelę jako domyślną i w ogóle pomiń nazwę — „co zmieniło się od zeszłego miesiąca?“ trafia automatycznie na właściwe dane.
  • Zachowaj spójność wszystkich. Gdy cały zespół mówi „rachunek zysków i strat”, wszyscy trafiają do tej samej tabeli — bez zgadywania i nieaktualnych kopii.

Jeśli jesteś administratorem obszaru roboczego, nie potrzebujesz formularza ani ekranu ustawień — po prostu poproś podłączonego asystenta AI, zwykłym językiem, o zarejestrowanie ścieżki:

„Zarejestruj ścieżkę analizy o nazwie Wyniki operacyjne, która wskazuje na tabelę ops_summary w projekcie Enterprise Profitability.“

Asystent potwierdza ścieżkę i jest ona od razu gotowa do użycia. Możesz zarejestrować dowolnie wiele — po jednej na każdą tabelę, którą regularnie analizujesz.

Jako administrator oznacz jedną ścieżkę jako domyślną, aby pytania, które nie wskazują tabeli, trafiały na nią automatycznie:

„Ustaw Wyniki operacyjne jako domyślną ścieżkę analizy.“

Od tej chwili „jakie były największe zmiany w tym kwartale?“ lub „dlaczego suma spadła?” działają na tej tabeli, bez konieczności podawania czegokolwiek więcej. Dla całego obszaru roboczego istnieje jedna ścieżka domyślna, więc pytania wszystkich bez wskazanego celu trafiają do tej samej tabeli. Ustawienie nowej ścieżki domyślnej po prostu przenosi koronę — zawsze jest tylko jedna, a asystent mówi, która to.

Jak uczynić ścieżkę użyteczną dla asystentów AI

Dział zatytułowany „Jak uczynić ścieżkę użyteczną dla asystentów AI”

Nazwa i tabela mówią asystentowi, gdzie są dane. Nie mówią, co te dane znaczą: jakie filtry zawsze obowiązują, jak działa Twój rok obrotowy, do czego odnoszą się słowa używane w Twoim zespole. Bez tego asystent zgaduje, a pewna siebie błędna odpowiedź jest gorsza niż powolna. Ta sekcja opisuje dwa miejsca, w których zapisujesz tę wiedzę, i wyjaśnia, dlaczego oba mają znaczenie.

W tym przewodniku asystenci AI oznaczają dowolny LLM podłączony przez MCP PlaidCloud (Claude, Microsoft Copilot, ChatGPT i inne) oraz wbudowaną AI PlaidCloud.

Każda ścieżka analizy ma Wskazówki dla promptu: dowolny tekst, napisany przez Ciebie, który mówi asystentom, jak z niej korzystać. Pisz jedną dyrektywę w wierszu.

Aby je dodać, otwórz menu Narzędzia i wybierz Ścieżki analizy, a następnie wybierz ścieżkę i kliknij Edytuj (lub wybierz Nowy, aby utworzyć nową). Pole Wskazówki dla promptu znajduje się po polu Tabela, tuż przed opcją Ustaw jako domyślną dla obszaru roboczego. Może je też ustawić asystent podłączony z uprawnieniem do zarządzania ścieżkami analizy. Dla wywołań MCP i API to pole występuje jako description, na przykład: „Ustaw opis ścieżki Wyniki operacyjne na …“

Asystenci wykorzystują wskazówki dla promptu na dwa sposoby:

  1. Do wyboru ścieżki. Gdy pytanie nie wskazuje ścieżki, asystent porównuje je z nazwą i wskazówkami dla promptu każdej ścieżki i wybiera najlepsze dopasowanie.
  2. Jako stałe wytyczne. Po wybraniu ścieżki asystent stosuje wskazówki dla promptu do każdego zapytania względem tej ścieżki: filtry do uwzględnienia, terminologię do przełożenia. W przypadku asystenta podłączonego przez MCP same liczby biznesowe pochodzą z definicji metryk projektu, a nie z wytycznych.

Wskazówki dla promptu są przechowywane razem ze ścieżką i widoczne dla wszystkich w obszarze roboczym, którzy widzą ścieżki analizy. Trafiają do asystentów działających przez MCP i do wbudowanej AI PlaidCloud. Nie są przekazywane do pomocy AI w kroku LLM przepływu pracy.

Uwzględnij to, co nowy analityk powinien usłyszeć pierwszego dnia pracy z tą tabelą. Każdą dyrektywę umieść w osobnym wierszu.

Napisz to Przykład
Na jakie pytania odpowiada ścieżka, a na jakie nie. „Miesięczne wyniki operacyjne według jednostki biznesowej. Używaj do pytań o przychody, koszty i EBITDA. Nie do zatrudnienia ani prognoz; użyj ścieżki Prognoza.“
Którą metrykę oznacza dane słowo biznesowe, dla asystentów podłączonych przez MCP. „‘Przychód’ to metryka Przychody netto. billed_amount to fakturowanie, a nie przychód.“
Filtry, które zawsze obowiązują. „Zawsze wykluczaj scenario = 'Budget', chyba że pytanie dotyczy budżetu. Wiersze wewnątrzgrupowe mają entity_type = 'IC'; pomijaj je w sumach.“
Konwencje znaków, kalendarz i ziarnistość. „Koszty są przechowywane jako wartości ujemne. Rok obrotowy zaczyna się w lipcu, więc FY26 to lipiec 2025 – czerwiec 2026. Jeden wiersz na jednostkę biznesową na miesiąc.“
Terminy biznesowe przypisane do danych. „‘Środkowy Zachód’ oznacza region IN ('IL','IN','OH','MI'). ‘Produkty podstawowe’ oznaczają product_tier = 'A'.“

Pisz krótko i konkretnie. Jedna dyrektywa w wierszu jest lepsza niż akapit, a limit wynosi 1000 znaków. Spacje na początku i na końcu są obcinane.

  • Tego, co asystenci już widzą. Typy kolumn, klucze i liczby wierszy są zwracane razem z tabelą. Powtarzanie ich zużywa Twoje 1000 znaków.
  • Co znaczy jedna kolumna. Umieść to w notatce kolumny, aby pozostało przy kolumnie, gdziekolwiek tabela jest używana. Wskazówki dla promptu dotyczą tego, jak używać ścieżki jako całości.
  • Niczego poufnego. Wskazówki dla promptu są widoczne w całym obszarze roboczym, a nie tylko dla osób z dostępem do projektu tabeli. Nie umieszczaj haseł ani kluczy, danych osobowych ani liczb i komentarzy, których nie pokazałbyś każdemu członkowi obszaru roboczego.

Oba poniższe przykłady dotyczą tej samej ścieżki i tego samego pytania: „Jaka była EBITDA dla Środkowego Zachodu w zeszłym roku?“

Słabe wskazówki Dobre wskazówki
Tekst „Dane operacyjne.“ „Miesięczne wyniki operacyjne według jednostki biznesowej.
EBITDA = ebitda_adj; ignoruj ebitda.
Wykluczaj scenario = 'Budget' i wiersze wewnątrzgrupowe (entity_type = 'IC').
Rok obrotowy zaczyna się w lipcu.
Środkowy Zachód = IL, IN, OH, MI.“
Co robi asystent Wybiera zwykłą kolumnę ebitda, uwzględnia wiersze budżetowe i wewnątrzgrupowe, a „zeszły rok” odczytuje jako rok kalendarzowy. Używa ebitda_adj, pomija wiersze budżetowe i wewnątrzgrupowe, bierze ostatni zakończony rok obrotowy i filtruje do czterech stanów Środkowego Zachodu.
Odpowiedź Liczba wiarygodna, błędna i inna niż podaje dział finansów. Liczba, którą raportuje dział finansów.

Słabe wskazówki nie są fałszywe. Po prostu zostawiają każdą decyzję zgadywaniu asystenta.

Wskazówki dla promptu obejmują ścieżkę jako całość. Notatka kolumny wyjaśnia jedną kolumnę i dzięki niej asystenci dowiadują się, co kolumna faktycznie zawiera. Gdy przeznaczenie kolumny nie wynika z jej nazwy, notatka decyduje o tym, czy asystent wybierze właściwą kolumnę, czy wiarygodną, ale błędną.

Notatki w tabeli ścieżki są zwracane asystentom AI razem z listą kolumn, w table_describe z include=['columns'], jako memo przy każdej kolumnie, która ją ma. Kolumny bez notatki są zwracane jak dotąd. Te same notatki trafiają do pomocy AI w kroku LLM przepływu pracy dla używanych przez niego tabel.

Dodaj notatkę dla Przykładowa notatka
Kodów i skrótów seg_cd: „Kod segmentu klienta: E = Enterprise, M = średni rynek, S = MŚP.“
Podobnych miar ebitda_adj: „EBITDA po usunięciu pozycji jednorazowych. Używaj do raportowania; ebitda jest nieskorygowana.“
Flag is_ic: „1, jeśli wiersz jest transakcją wewnątrzgrupową. Wykluczaj ze skonsolidowanych sum.“
Jednostek lub waluty amt_local: „Kwota w walucie lokalnej jednostki, w tysiącach.“
Wartości pochodnych lub alokowanych alloc_cost: „Koszt wspólny przypisany tej jednostce według liczby pracowników. Nie poniesiony bezpośrednio.“

Pomijaj kolumny, których nazwy mówią wszystko, takie jak invoice_date czy customer_name. Notatka powtarzająca nazwę niczego nie wnosi.

  1. Otwórz tabelę ścieżki w Eksploratorze tabel.
  2. Na pasku narzędzi włącz Właściwości kolumny.
  3. Zaznacz kolumnę na liście kolumn.
  4. Wpisz tekst w polu Notatka.

Notatka ustawiona w tabeli obowiązuje wszędzie tam, gdzie tabela jest używana, w tym w każdej ścieżce analizy, która na nią wskazuje.

Każdy fakt umieść w jednym miejscu.

Wskazówki dla promptu Notatka kolumny
Obejmują Jak używać ścieżki jako całości Co znaczy jedna kolumna
Typowa zawartość Pytania, na które odpowiada, stałe filtry, kalendarz obrotowy, terminy biznesowe Kody, jednostki, flagi, której z podobnych kolumn użyć
Przykład „Wykluczaj wiersze wewnątrzgrupowe z sum.“ is_ic: „1, jeśli wiersz jest wewnątrzgrupowy.“

Tutaj notatka mówi, co znaczy is_ic, a wskazówki dla promptu mówią, co z tym zrobić.

Gdy ścieżki są zarejestrowane, po prostu pytaj:

  1. Po nazwie — „Pokaż mi pierwsze wiersze Wyników operacyjnych.“

  2. Przez ścieżkę domyślną — „Co zmieniło się w porównaniu z zeszłym kwartałem?“ (bez wskazanej tabeli — używana jest domyślna ścieżka obszaru roboczego).

  3. Przełączaj się swobodnie — „A teraz zrób to samo dla Prognozy.“ Asystent podąża za Tobą, od ścieżki do ścieżki.

Dobrze łączy się to z pytaniami o alokacje — zobacz Śledzenie alokacji — dzięki czemu możesz przejść od pytania „dlaczego Wyniki operacyjne się zmieniły?“ prosto do kont i kluczy, które za tym stoją.

Gdy asystent podłączony przez MCP przekazuje narzędziu ścieżkę analizy, może użyć albo jej nazwy (bez rozróżniania wielkości liter), albo jej id. Aktualizacja ścieżki z id, które nie istnieje, jest odrzucana; aby utworzyć nową ścieżkę, pomiń id.

query_data_read akceptuje analysis_path zamiast projektu i tabeli dla table, json_paths, dimension_value, column_values i aggregate.

Podgląd tylko wybranych kolumn. Przekaż columns=[...] do query_data_read(action='table'), aby zwrócić tylko wskazane kolumny. Reguły dostępu do wierszy nadal obowiązują w pełni. Nie można tego łączyć z version_id.

Przefiltrowana suma w jednym wywołaniu. Poproś column_values o miarę i filtruj według interesującej Cię kolumny:

query_data_read(
action='column_values',
project_id=<project>,
table_id=<table>,
dimension_column_name=<filter column>,
value_column_name=<measure>,
filters={<filter column>: <value>}
)

Zwraca jeden wiersz dla tej wartości. Gdy nazwa kolumny jest błędnie napisana, błąd wymienia do pięciu zbliżonych dopasowań, aby asystent mógł poprawić nazwę i spróbować ponownie.

Suma lub podział w jednym wywołaniu. Użyj action='aggregate', aby grupować według jednej lub kilku kolumn oraz sumować, uśredniać lub zliczać miary na serwerze, zamiast odczytywać wiersze:

query_data_read(
action='aggregate',
project_id=<project>,
table_id=<table>,
group_by=['Product'],
measures=[{'column': 'Revenue', 'agg': 'sum'}, {'column': 'Volume'}],
filters={'Fiscal Year': 2027},
order_by='Revenue',
limit=10
)

measures przyjmuje agg o wartości sum (domyślnie), avg, min, max lub count; count akceptuje także '*'. Wartość filters może być listą, aby dopasować dowolną z kilku wartości. limit domyślnie wynosi 50 i nie przekracza 500. order_by wskazuje miarę lub kolumnę grupującą; miary są sortowane od najwyższej. Odpowiedź zawiera rows, total_groups i truncated, które ma wartość true, gdy istnieje więcej grup, niż zwrócił limit. Reguły dostępu do wierszy obowiązują przed obliczeniem sum.

Konfigurowanie ścieżek analizy — rejestrowanie ich i wybór domyślnej — to akcja administratora, aby wspólne nazwy pozostały czyste i godne zaufania dla wszystkich. Gdy już istnieją, każdy członek obszaru roboczego może używać ich w swoich pytaniach, widząc nadal tylko te dane, na które pozwalają jego własne uprawnienia.