Projektowanie hierarchii wymiaru

~30 minut · wymiar, hierarchia alternatywna, użycie w dalszych etapach

Wymiary to hierarchie, na których opiera się wszystko inne w PlaidCloud — alokacje kierują się do nich, pulpity są według nich dzielone, a raporty agregują dane wzdłuż nich. Mimo to większość przewodników tylko odwołuje się do wymiarów, nigdy nie ucząc ich budowania. Ten samouczek wypełnia tę lukę: utworzysz wymiar centrów kosztów, nadasz mu drugi sposób agregacji, wypełnisz go z tabeli i przekażesz odbiorcy w dalszych etapach.

Co zbudujesz

Wymiar centrów kosztów z główną hierarchią, która grupuje centra według działów, oraz alternatywną hierarchią, która grupuje te same centra według regionów. Następnie załadujesz go z tabeli źródłowej i skierujesz na niego alokację.

Hierarchia główna grupuje centra kosztów według działów; alternatywna agreguje te same cztery liście według regionów. Te same liście, inni rodzice.

Wymagania wstępne

• Obszar roboczy PlaidCloud (rozpocznij bezpłatny okres próbny, jeśli go nie masz)
• Projekt, w którym będziesz pracować (w razie potrzeby utwórz go na karcie Projekty)
• Znajomość pojęć — obszar roboczy, projekt, przepływ pracy, wymiar
• Opcjonalnie tabela źródłowa ze strukturą centrów kosztów do załadowania w kroku 4 (drzewo możesz też zbudować ręcznie)

Pojęcie jest dla Ciebie nowe? Najpierw przeczytaj Pierwsze kroki z wymiarami. Wyjaśnia, kiedy wymiar jest wart użycia i jak hierarchie główna i alternatywna się do siebie odnoszą — to słownictwo, które zakłada ten samouczek.

Krok 1: Utwórz wymiar

Wymiary znajdują się na karcie Wymiary w każdym projekcie.

1. Otwórz swój projekt i przełącz się na kartę Wymiary.
2. Z przycisku Nowy na pasku narzędzi wybierz Nowy wymiar.
3. Wprowadź nazwę (np. Cost Centers), katalog do porządkowania w stylu folderów oraz opisową notatkę.
4. Kliknij Utwórz. Wymiar jest od razu gotowy.

Masz teraz pusty wymiar — powłokę z hierarchią główną, w której jeszcze nic nie ma. Następny krok nadaje mu strukturę.

Krok 2: Zbuduj hierarchię główną

Każdy wymiar ma jedną hierarchię główną: kanoniczne, jedyne źródło prawdy, w którym każdy liść jest zarejestrowany dokładnie raz. Zbuduj tu strukturę działów.

1. Gdy wymiar jest otwarty, zaznacz korzeń i kliknij Dodaj członka na pasku narzędzi hierarchii, aby utworzyć rodziców najwyższego poziomu — Sales i Operations.

2. Zaznacz dział i ponownie użyj Dodaj członka, aby dodać liście będące centrami kosztów, które się do niego agregują:

   Rodzic	Członkowie-liście
   Sales	CC-100, CC-200
   Operations	CC-300, CC-400

3. Pasek narzędzi hierarchii pozwala też przesuwać członków w górę i w dół oraz zmieniać ich rodzica bezpośrednio, więc możesz poprawić każdego członka umieszczonego w złym miejscu.

Każdy liść musi znajdować się w hierarchii głównej. Wszystko w wymiarze jest najpierw członkiem drzewa głównego — otwarte pozostaje tylko pytanie, gdzie się znajduje. Hierarchie alternatywne (następny krok) wykorzystują te liście ponownie; nigdy nie wprowadzają nowych.

Przy dużych drzewach ręczne układanie członków robi się żmudne. Krok Dimension Sort sortuje programowo — to realna oszczędność czasu po załadowaniu lub dużej restrukturyzacji.

Krok 3: Dodaj hierarchię alternatywną

Hierarchia alternatywna to inny widok tych samych liści. Może wybierać podzbiór, grupować je inaczej albo używać zupełnie innej agregacji. Tutaj zgrupujesz cztery centra kosztów według regionu zamiast według działu.

1. Dodaj do wymiaru nową hierarchię alternatywną i nazwij ją By Region.

2. W nowej hierarchii użyj Dodaj członka, aby utworzyć dwóch rodziców — East i West — a następnie dodaj pod nimi istniejące liście:

   Rodzic regionalny	Członkowie-liście
   East	CC-100, CC-300
   West	CC-200, CC-400

Liście to ci sami członkowie z hierarchii głównej — zmieniasz im rodzica na potrzeby tego widoku, a nie je duplikujesz. Członkowie w hierarchii głównej mają etykiety atrybutów pokazujące, do jakich jeszcze hierarchii alternatywnych należą, więc na pierwszy rzut oka widać, że CC-100 jest zarówno centrum Sales, jak i East.

Dwa typowe wzorce hierarchii alternatywnych. Widok podzbioru wyciąga do drzewa wybrany zestaw liści na potrzeby jednego raportu lub alokacji; dziedziczy zmiany członków z hierarchii głównej. Inna agregacja zachowuje każdy liść, ale grupuje je na nowo, jak robi to tutaj By Region. Oba opisano w Używanie wymiarów (hierarchii).

Krok 4: Załaduj go z tabeli

Zbudowanie kilku węzłów ręcznie wystarcza w samouczku. W praktyce wymiar wypełnia się z tabeli źródłowej za pomocą przepływu pracy, dzięki czemu odświeża się wraz ze zmianami źródła. PlaidCloud czyta dwa układy danych:

Format	Układ	Najlepszy do
Parent-Child	Dwie kolumny — jeden rodzic, jedno dziecko — jedna krawędź na wiersz	Hierarchii o dowolnej głębokości i nieregularnej budowie
Levels	Jedna kolumna na poziom, jedna pełna ścieżka na wiersz	Regularnych hierarchii o przewidywalnej głębokości

1. Przełącz się na kartę Przepływy pracy i utwórz przepływ pracy (np. Load Cost Centers).
2. Dodaj krok Dimension Load.
3. Wskaż tabelę źródłową, wybierz Parent-Child lub Levels i zmapuj kolumny niosące strukturę.
4. Ładowanie może przenosić więcej niż strukturę — w tym samym kroku mogą przejść także wartości, aliasy i właściwości. Jeśli Twoje źródło je zawiera, zmapuj także te kolumny.
5. Uruchom krok, a następnie ponownie otwórz kartę Wymiary, aby potwierdzić, że drzewo odpowiada źródłu.

Ładowanie buduje strukturę; nie resetuje wymiaru. Aby przed ponownym załadowaniem opróżnić wymiar do zera — usuwając strukturę, wartości, aliasy, właściwości i hierarchie alternatywne — najpierw użyj kroku Dimension Clear. Cały obieg, w tym eksport hierarchii z powrotem do płaskiej tabeli na potrzeby raportowania, opisano w Ładowanie i wyładowywanie wymiarów.

Krok 5: Wzbogać węzły (opcjonalnie)

Hierarchia może być czymś więcej niż drzewem nazw. Każdy węzeł może mieć właściwości (waluta centrum kosztów, jednostka biznesowa, do której należy), aliasy i wartości. Przełącz Właściwości na pasku narzędzi hierarchii, aby pokazać kolumnę dla każdej właściwości, i dodaj nową za pomocą Nowa właściwość.

Wartości możesz też obliczać bezpośrednio w hierarchii. Agregacje pobierają do każdego węzła z tabeli wartości zsumowane, zliczone, minimalne lub maksymalne, a Wyrażenia obliczają na podstawie tych agregacji za pomocą operatorów matematycznych, warunków i funkcji takich jak Column(...), Leafcount() i Parentvalue(...). Pełny zestaw znajdziesz w Funkcje wymiarów dla wyrażeń i agregacji.

Krok 6: Użyj go w dalszych etapach

Efekt: definiujesz drzewo raz, a odwołujesz się do niego wszędzie. Twój wymiar jest teraz celem dla reszty PlaidCloud.

• Alokacje kierują się do wymiaru, aby rozdzielić pulę kosztów między jego liście — to naturalny następny krok poniżej.
• Raporty i pulpity dzielą dane i drążą w dół hierarchii, używając drzewa głównego do jednej agregacji, a By Region do drugiej, z tych samych liści.
• Kolumny mapowane na wymiar w Edytorze danych lub we właściwości Wybór (wymiar) innego wymiaru pozwalają użytkownikom wybierać członków z Twojego drzewa za pomocą selektora członków.

Aby zasilić alokację, zadbaj o to, by nazwy członków-liści w wymiarze były identyczne z kluczami w danych sterujących i źródłowych — różnica w odstępach lub wielkości liter oznacza, że liść nic nie otrzyma. Ten kontrakt jest dokładnie tym, na czym opiera się następny samouczek o alokacji.

Co dalej

• Tworzenie modelu alokacji — rozdziel pulę kosztów na wymiar, który właśnie zbudowano (naturalny następny krok)
• Pierwsze kroki z wymiarami — kiedy sięgnąć po wymiar i jak łączą się jego elementy
• Używanie wymiarów (hierarchii) — pełna dokumentacja zarządzania: właściwości, dziedziczenie, kopiowanie, sortowanie
• Ładowanie i wyładowywanie wymiarów — wczytywanie struktury i spłaszczanie jej z powrotem
• Funkcje wymiarów dla wyrażeń i agregacji — wartości obliczane wewnątrz hierarchii